Als bode ben je het visitekaartje van de gemeente

Koffieautomaten aanvullen, sneeuwruimen bij het stadskantoor, vergaderruimtes in orde maken en mensen wegwijs maken. Als één van de bodes, draait Fabian Rering er zijn hand niet voor om.

Hij doet dit werk al lang; aanstaande maart viert hij zijn 25 jarig jubileum. Daarmee is hij één van de ‘oudgedienden’. Maar nog lang niet ‘uitgediend’.  

“Als bode ben je het visitekaartje van de gemeente Breda. Collega’s en inwoners op hun gemak stellen en (verder) helpen, vind ik dan ook fijn om te doen. En ik weet dat dat ook voor de andere bodes geldt. Interne dienstverlening past goed bij mij, want ik wil graag dat mensen zich op hun gemak voelen. Al was het maar door een lekker bakje koffie te brengen.”  

Geen dag hetzelfde 

De taken van een bode zijn heel divers. “Als ik een vroege dienst heb, begin ik om 06.15 uur. Dan doe ik het licht aan, zorg ik ervoor dat de collega’s van schoonmaak naar binnen kunnen en zit ik aan de receptie. Vanaf 07.00 uur kunnen collega’s die in het stadskantoor werken en andere bezoekers naar binnen. Om 08.00 uur neemt een collegabode het over, dan zijn de collega’s van de beveiliging er ook al. Soms zit ik ook aan de receptie tussen 16.00 en 17.00 uur. In de tussentijd zorg ik ervoor - samen met de andere bodes - dat het stadskantoor netjes blijft. Ik maak de koffieautomaten schoon, bereid vergaderkamers voor, hijs – met wat hulp - de vlag op speciale dagen en help bezoekers van het stadskantoor op weg. Ook ben ik er voor de EHBO en BHV (Bedrijfshulpverlening). Zo weet ik waar de AED’s hangen en hoe te handelen als dat een keer nodig is. En wanneer het gesneeuwd heeft, kun je mij bij de ingangen van het stadskantoor aantreffen om de sneeuw te ruimen en zo de weg letterlijk vrij te maken. Zo is geen dag hetzelfde.” 

Oog voor detail  

“Een bode moet vooral ook oog hebben voor detail. Als ik bijvoorbeeld ergens een lege doos of andere materialen zie liggen, ruim ik die op. En naast de koffieautomaten en -corners schoon te houden, vul ik die ook aan met koffie, theezakjes, bekers en keukenrollen. Dat doe ik niet alleen, dat doen we als team. Zo proberen we samen ons werk altijd met plezier en met een lach te doen.”  

Teamwork  

Fabian benadrukt nogmaals dat zijn baan teamwork is. “Ik ben trots en dankbaar dat ik onderdeel mag zijn van zo’n fijn team collega’s. We helpen elkaar en kunnen altijd op elkaar rekenen. Als ik bijvoorbeeld een storing ontdek bij een koffieautomaat en ik kom er zelf niet uit, dan vraag ik een collega mee te kijken. Meestal komen we er dan wel uit, want twee weten meer dan één. Lukt dat niet, dan komt er een monteur. Zo sta ik er nooit alleen voor. Bij interne dienstverlening gaat het er volgens mij om dat we met z’n allen de klus klaren. Ook privé vind ik dat we op deze aardbol zijn om elkaar te helpen.”  

Kleurentaal 

“Als bodes praten we met elkaar in kleurentaal. Onze diensten zijn verdeeld in kleuren. Zo weten we met één woord precies van elkaar waar we zijn en waar we mee bezig zijn. Heb je bruine dienst? Dan doe je allerlei technische klusjes in de gebouwen van het stadskantoor. Heb je oranje & vergaderruimtes, dan bereid je de vergaderruimtes voor en werk je op de begane grond. Rood staat voor algemene werkzaamheden op de 3e, 4e en 5e etage in gebouw A en bij groen ga je op de 1e en 2e verdieping in gebouw A aan de slag. Heb je blauw, dan heb je de etages in gebouw B. Verder heb ik collega's die bijvoorbeeld op de pantry werken bij het college, die chauffeuren of die op het stadhuis of bij de Riethil werken.  

Dankbaar  

Fabian doet dit werk al bijna 25 jaar. Dat is best bijzonder, want het is niet waar hij voor opgeleid is. “Ik heb geleerd voor pedagogisch medewerker. Ik wilde vroeger ook graag met verstandelijk gehandicapten werken. Daar heb ik ook mijn stages gelopen. Maar toen ik uiteindelijk ging solliciteren, werd ik het nooit omdat men vond dat ik te weinig ervaring had. Zo ben ik uiteindelijk als uitzendkracht begonnen als conciërge bij de bibliotheek, nu De Nieuwe Veste. Toen dat na een half jaar ophield, ben ik gevraagd om full time als bode te komen werken bij de gemeente. Dat vond ik een eer en ik weet het dan ook nog als de dag van gisteren. Dat was op 1 augustus 1996. Achteraf denk ik dat het zo heeft moeten zijn. Ik ben gelovig en ik denk dat God het zo gewild heeft. En ik ben meer dan tevreden, want ook hier kan ik heel goed mijn ei kwijt.” 

Contact  

Fabian vindt het contact met mensen het allerleukst aan zijn werk. “Ik maak graag een praatje met inwoners die het stadskantoor bezoeken en met collega’s. Ik probeer ook altijd de naam te onthouden van collega’s met wie ik gesproken heb. Corona gooit roet in het eten, waardoor wij veel minder collega’s zien. Dat is jammer, maar het is niet anders. Wel ben ik dankbaar dat we met de collega’s op het stadskantoor toch nog veel kunnen doen, bijvoorbeeld helpen en ondersteunen waar dat nodig is tijdens de verbouwing van en het verhuizen binnen het stadskantoor. Kortom, dankbaarheid overheerst.“