Gelukkig nieuwjaar!

Publicatiedatum: 
1 januari 2022
Ik wens u alle geluk en kracht voor 2022 toe!

U kunt de nieuwjaarsspeech bekijken als film bij BredaNu (9.45 minuten) en/of lezen in dit bericht.

Grote kans dat u dat vannacht een aantal keer heeft uitgesproken naar uw naasten, naar de mensen die u liefhebt. Want juist die mensen gunt u natuurlijk al het geluk in het nieuwe jaar.

We zeggen het vaak heel gemakkelijk. Bijna als een routine. De afgelopen jaren hebben we echter gemerkt dat het geluk niet vanzelfsprekend is. Ook 2021 liep toch weer anders dan we allemaal gehoopt hadden.

Want laten we eerlijk zijn. Kerst vieren in een beperkt gezelschap. Oud- en Nieuw zonder bruisende binnenstad. De vele verjaardagen en jubilea: ze gingen niet op de manier die we het liefst willen. Maar het is ons het afgelopen jaar wel weer opnieuw overkomen.

Daarom wens ik u, wens ik ons allemaal, een oprecht het geluk voor het nieuwe jaar toe. Het geluk dat 2022 een jaar wordt waar het kwartje iets meer onze kant op zal rollen.

Een jaar waarin we kunnen genieten van de Vuelta in Breda.
Een jaar waarin kinderen niet verplicht naar huis worden gestuurd.
Een jaar waarin de zorg weer wat tot rust kan komen.
Een jaar waarin ondernemers weer kunnen werken aan hun passie en toekomst.

Het klinkt zo vanzelfsprekend. Maar we weten inmiddels wel beter en we weten ook waar het aan ligt. Ik hoef het woord niet te noemen.
Maar ook als je het woord niet noemt, betekent dat niet dat er niet meer is. Integendeel. Het dwaalt nog steeds rond, en het is voorlopig ook nog niet weg. Dus waar we met weemoed terugdenken aan ons leven vóór corona en met net zoveel hoop uitkijken naar een leven ná corona. Ik zou willen zeggen, laten we met alle kracht die we hebben onszelf richten op het leven mét corona.

Want anders bepaalt dat naargeestige virus ons leven. En glipt de tijd door onze vingers. Komt ons leven meer en meer in het teken van wat we niet kunnen doen. Worden we murw omdat corona toch weer roet in het eten gooit.

Laten we de rollen proberen om te draaien. Laten we met elkaar ervoor zorgen dat het voortaan vooral gaat over de vraag hoe we veilig, maar zonder teveel angst ons leven kunnen leiden.

Daarbij kunnen we gebruik maken van de kennis die we intussen hebben opgedaan. Kennis die we kunnen gebruiken om als samenleving minder kwetsbaar te zijn voor de aanwezigheid van het virus. Kennis die ons in het voordeel gaat brengen en ervoor kan zorgen dat we gaan anticiperen, in plaats van reageren.

Dat adapteren, zoals dat ook wel mooi genoemd wordt, kan op heel veel manieren. Het kan alleen niet zonder u! Het lukt alleen als we het als samenleving samen doen. Dat samen leek in het begin zo vanzelfsprekend. Helaas is dat nu minder geworden. We zien vooral ons eigen leed. We voelen vooral ons eigen gemis. We zien vooral wat de ander, anders moet doen.

Hoe begrijpelijk ook. Het helpt ons niet verder. Uiteindelijk zitten we allemaal in hetzelfde schuitje. Als puntje bij paaltje komt, hebben we meer gemeen met elkaar dan dat we van elkaar verschillen. Dus laten we elkaar zoveel mogelijk steunen. Naar elkaar blijven luisteren en met elkaar proberen vooruit te komen. Zodat we met elkaar kunnen laten zien wat we wél veilig kunnen organiseren.

Dat is niet eenvoudig. Aanpassen, betekent ook een veer laten. Want de oude tradities en gewoontes – hoe dierbaar ze ook zijn – kunnen ons in de weg zitten om ons leven weer in eigen hand te nemen. Omdat ze zich slecht verhouden tot corona.

Dus zullen we offers moeten brengen. We zullen bereid moeten zijn om te willen veranderen. Simpelweg om het feit dat als we dat niet doen, dierbare zaken wel eens definitief kunnen verdwijnen. Want hoelang blijven vrijwilligers nog actief bij sportclubs als er elk jaar weer een streep door de competitie wordt gezet? Wat blijft er over van het mooie studentenleven als de klassieke intro-weken steeds noodgedwongen worden afgeblazen? Blijven de vele vrijwilligers van Breda Jazz gemotiveerd als keer op keer het traditionele evenement toch weer niet door kan gaan? En hoe houden we horecapersoneel nog enthousiast voor het vak als die onzekerheid zo groot blijft als ie nu is?

Het lijkt mij een enorme uitdaging, dus we moeten een ander plan gaan trekken, óns plan. En daar moeten we voor gaan omdenken. Dat dat lastig is, begrijp ik. Maar laten we eerlijk zijn: ook zonder corona passen we ons van tijd tot tijd aan. Blijft vrijwel niets altijd exact hetzelfde.

Natuurlijk het is anders. Want Corona hebben we niet gewild. En voor geleidelijke aanpassingen heeft het virus geen tijd. Bovendien is het ook zeker niet ideaal. Persoonlijk sport ik ook liever in een sportschool. Maar dat gaat nu niet. Dus loop ik nu mijn eenzame rondjes buiten. En zo had ik nu ook liever in een gevulde Grote Kerk gestaan. Om elkaar te treffen en uw verhalen te horen en met elkaar te proosten op 365 nieuwe dagen die komen gaan. Maar op dit moment laat het virus dat niet toe, dus kiezen we voor een zomerreceptie. Omdat dan de corona op z’n luwst is, want dat hebben twee zomers nu inmiddels wel aangetoond.

Als ik het plat zou slaan en aan eenieder van u zou vragen om hetgeen wat u het liefst doet nooit meer te doen - of tijdelijk anders te doen. Dan is de verwachting dat er vaak voor de laatste keuzemogelijkheid wordt gegaan. Of denkt u daar toch anders over?

We gaan erachter komen, want in dit nieuwe jaar gaan we hierover het gesprek met u als Bredanaar aan. We willen samen met u kijken hoe we ons kunnen voorbereiden op het meer mogelijk maken van die dingen die we zo graag doen. Op de momenten en manier dat het wel veilig kan. Dat doen we zij aan zij met alle sectoren. Doet u ook mee? Want die veranderingen kunnen alleen slagen als ze worden gedragen door de samenleving. Als we als samenleving veerkracht tonen.

In feite hebben we de afgelopen 20 maanden al heel wat veerkracht getoond. En hebben we ook mooie dingen meegemaakt in 2021, zoals we die in de jaren vóór corona kenden. Zo hebben velen onder ons enorm genoten van de ijspret in februari, vermaakten Bredase kinderen zich met WinterChills en SummerviBes en konden we in de zomer weer genieten van de prachtige terrassen die Breda rijk is. Ook konden de culturele instellingen u met Breda Buiten een mooi zomerprogramma aanbieden. En zijn het Maczek Memorial en het nieuwe Amphia Ziekenhuis geopend op een wijze die paste bij de maatregelen.

Hoogtepunten waarbij we steeds in staat zijn geweest om met elkaar te kijken naar wat wel veilig kon. Hoogtepunten die ontstonden omdat niet corona maar wij zelf weer aan de bal wisten te komen.

Dat smaakt naar meer. Dit jaar willen we er daarom nog eerder klaar voor zijn, nog eerder de juiste lijntjes uitgooien met de betrokken sectoren om met elkaar van start te kunnen gaan als weer enige ruimte is. Door nagedacht te hebben over de manier waarop dingen wel kunnen. En daarvoor moeten we echt de handen ineenslaan slaan: het wordt samenwerken met sportverenigingen, culturele instellingen, evenementen organisatoren, de horeca, de retail, organisaties die zich inzetten voor de jeugd en ouderen, maar ook wijkraden, schoolbesturen, carnavalsverenigingen en alle andere enthousiaste inwoners die het mogelijk maken dat Breda zo’n fijn stad is om te wonen, te werken en te genieten.

Ik besef me ook dat dit energie vraagt. Energie die op dit moment misschien ver te zoeken is. Omdat u klaar bent met thuiswerken, omdat je een kind bent wat gewoon lekker naar school wil, of een fanatiek sporter bent die zijn groepslessen mist. Of omdat uw zaak nu gedwongen gesloten is, u even geen toekomst ziet.

Dat is niet vreemd. Velen van ons zijn wat murw geslagen. Zeker na de nieuwe lockdown die als een mokerslag is aangekomen. Hoeveel tegenslagen kunnen we nog aan?

Het wordt steeds lastiger. Maar – zeker als we het in Breda samen brengen – kunnen we vaak sterker terugkomen dan dat we nu voor mogelijk houden. De klap zorgt voor teleurstelling. We moeten incasseren. Onze verwachtingen en dromen worden bruut verstoord. En dat doet zeer. Dat roept emoties op en dan is het lastig om nog lichtstraaltjes te zien. Die komen langzaam weer terug. Dan volgt een periode dat we ons gaan herstellen, dat we gaan inventariseren welke mogelijkheden er nog wel zijn om op een andere manier ons doel te bereiken. Hier ontstaat enthousiasme en kracht om weer aan iets te gaan bouwen. In veel gevallen zijn de nieuwe aangepaste plannen nóg sterker, beter of slimmer dan de plannen die er lagen. Die veerkracht is groter als je er niet alleen voor staat. Als je weet dat je op je omgeving kunt rekenen. Laten we daar het komende jaar voor zorgen.

Ik begon deze boodschap met u het geluk voor 2022 toe te wensen. Ik wil daar graag nog iets aan toevoegen: naast geluk, wens ik u ook de kracht om er dit jaar sterker uit te gaan komen. De kracht om de regie over uw wensen en dromen weer terug in eigen handen te krijgen. Gemeente Breda en wij als gemeentebestuur dragen daar graag ons steentje aan bij. In januari starten we met gesprekken met de eerdergenoemde maatschappelijke partners. Via hen komen we als het goed is ook weer bij u. Maar heeft u nu al ideeën over hoe we 2022 ondanks corona een topjaar kunnen laten worden, die u met ons wilt delen, schroom dan niet om contact met ons op te nemen.

Ik hoop met alles in me dat ik volgend jaar, januari 2023 kan terugblikken op een jaar vol nieuwe mooie herinneringen en dat ik het ‘c-woord’ dan niet meer noem. Niet omdat het er niet meer is, maar omdat het ons niet meer in de weg zit. Ons leven niet meer domineert en dirigeert. Omdat we dat dirigentenstokje zelf in de hand hebben genomen.

Lieve mensen, ik wens u alle geluk en kracht voor 2022 toe!